Arkadiusz Gołaś - siatkarz o "stratosferycznym zasięgu"- 1981-2005

Data urodzenia: 10 maja 1981 Znak zodiaku: byk Specjalność: środkowy bloku Stan cywilny: żonaty Wzrost: 201cm Zasięg w bloku: 338cm Zasięg w ataku: 362cm Kluby: MKS MOS Wola Warszawa (1996-2000) AZS Częstochowa (2000-2004), Edibasso Padova (2004-2005), podpisany kontrakt z Lube Macerata na sezon 2005/2006 Sukcesy: uczestnik olimpiady w Atenach (2004), brązowy medalista Mistrzostw Świata kadetów (1999), srebrny medalista Mistrzostw Polski kadetów (1998), srebrny medalista Mistrzostw Polski juniorów (1999), Mistrz Polski Juniorów (2000), trzykrotny wicemistrz Polski z AZS Częstochowa, zdobywca trzeciego miejsca w turnieju Top Teams Cup z AZS Częstochowa (2002), czwarte miejsce w Lidze Światowej (2005) Wiersze ku pamięci Arka Gołasia (*) Przemija czas, przemijają chwile Nadejdzie czas śmierci, wiem tylko tyle Dlaczego nie fair tak Bóg postępuje? Życie odbiera temu, co potrzebuje! Kiedyś na pewno się spotkać musimy, Lecz czemu teraz? Dobranoc - za wcześnie mówimy.. Są młodzi, wspaniali i życie przed nimi Czy błędy tych złych popełnili? Nie chcę słuchać już płaczu, tęsknoty Chcę zrobić coś z własnej woli, ochoty! Tu widzisz kogoś, kochasz i wielbisz poważnie A nagle, znienacka żegnasz na zawsze Choćby ta miłość, co daje aż tyle Tak trudno powiedzieć, co będzie za chwilę Dziwne uczucie pomyśleć, że "nie ma" Tak przykro się robi.. chwila westchnienia.. Poradzić na to - nic nie możemy To smutne, a łez powstrzymać nawet nie chcemy. Ania Cichoń Był u szczytu sławy, miał marzenia, Niestety nie doczekał ich spełnienia. Młody, przystojny tryskał radością, Agnieszka była jego największą miłością. Chciał grać we Włoszech, Miał kontrakt w kieszeni, Nie wiedział, że wyjazd do Maceraty wszystko zmieni. Był środkowym, grał w reprezentacji, Każdy widział go w akcji. Nie był konfliktowy, lecz walczył o swoje, Ze swoimi drużynami ruszał na świata podboje. Wspiął się na szczyt sportowej kariery, Przed grą w Serie A nie widział żadnej bariery. Wypadek pod Austrią zmienił wiele. Płakali po nim wszyscy siatkówki wielbiciele. Teraz już tylko w kalendarzy smutna data, 16 IX 2005 to dla siatkówki wielka strata. Każdy tylko spojrzenie na zdjęcie rzuci, Wszyscy wiedzą, że jego życia już nic nie wróci. Paulina Jaron

Dodał:
+ Wersja do druku | Artykuł przeczytano: 41876 razy.
<-Wróć