Data urodzenia: 10 maja 1981

Znak zodiaku: byk

Specjalność: środkowy bloku

Stan cywilny: żonaty

Wzrost: 201cm

Zasięg w bloku: 338cm

Zasięg w ataku: 362cm

Zawodnik:

• MKS MOS Wola Warszawa (1996-2000)
• AZS Częstochowa (2000-2004),
• Edibasso Padova (2004-2005),
• podpisany kontrakt z Lube Macerata na sezon 2005/2006

Sukcesy:

• uczestnik olimpiady w Atenach (2004),
• brązowy medalista Mistrzostw Świata kadetów (1999),
• srebrny medalista Mistrzostw Polski kadetów (1998),
• srebrny medalista Mistrzostw Polski juniorów (1999),
• Mistrz Polski Juniorów (2000),
• trzykrotny wicemistrz Polski z AZS Częstochowa,
• zdobywca trzeciego miejsca w turnieju Top Teams Cup z AZS Częstochowa (2002),
• czwarte miejsce w Lidze Światowej (2005)

 

Wiersze ku pamięci Arka Gołasia (*)

Przemija czas, przemijają chwile

Nadejdzie czas śmierci, wiem tylko tyle

Dlaczego nie fair tak Bóg postępuje?

Życie odbiera temu, co potrzebuje!

Kiedyś na pewno się spotkać musimy,

Lecz czemu teraz? Dobranoc - za wcześnie mówimy..

Są młodzi, wspaniali i życie przed nimi

Czy błędy tych złych popełnili?

Nie chcę słuchać już płaczu, tęsknoty

Chcę zrobić coś z własnej woli, ochoty!

Tu widzisz kogoś, kochasz i wielbisz poważnie

A nagle, znienacka żegnasz na zawsze

Choćby ta miłość, co daje aż tyle

Tak trudno powiedzieć, co będzie za chwilę

Dziwne uczucie pomyśleć, że "nie ma"

Tak przykro się robi.. chwila westchnienia..

Poradzić na to - nic nie możemy

To smutne, a łez powstrzymać nawet nie chcemy.

Ania Cichoń

 

Był u szczytu sławy, miał marzenia,

Niestety nie doczekał ich spełnienia.

Młody, przystojny tryskał radością,

Agnieszka była jego największą miłością.

Chciał grać we Włoszech,

Miał kontrakt w kieszeni,

Nie wiedział, że wyjazd do Maceraty wszystko zmieni.

Był środkowym, grał w reprezentacji,

Każdy widział go w akcji.

Nie był konfliktowy, lecz walczył o swoje,

Ze swoimi drużynami ruszał na świata podboje.

Wspiął się na szczyt sportowej kariery,

Przed grą w Serie A nie widział żadnej bariery.

Wypadek pod Austrią zmienił wiele.

Płakali po nim wszyscy siatkówki wielbiciele.

Teraz już tylko w kalendarzy smutna data,

16 IX 2005 to dla siatkówki wielka strata.

Każdy tylko spojrzenie na zdjęcie rzuci,

Wszyscy wiedzą, że jego życia już nic nie wróci.

Paulina Jaron